|
door Elke Doelman voor Leven 2004 nr 5
Onderzoekspsycholoog Bert Stoop was tot
2000 in dienst bij de KPN, waar hij assessment
centers en tests maakte om net afgestudeerde
academici te kunnen testen op hun potentieel
als topmanager. Hij heeft dit werk jaren
met plezier gedaan, tot die door hem geteste
en geschikt bevonden managers een steeds
commerciëlere organisatie van de
KPN begonnen te maken en zijn baan hem
steeds meer begon tegen te staan. Het
Internet had hem van meet af aan gefascineerd
en hij zag al snel de mogelijkheden die
dit medium bood om iets te doen waar
hij echt achter stond. "Op een dag
in 1997 ben ik begonnen mijn gedachten
op papier te zetten. Ik heb 300 dagen
lang elke dag een stukje geschreven over
vrijheid van dieren, totdat ik alles
had opgeschreven wat er in mijn hoofd
zat. Zo ontstond de site www.animalfreedom.nl.
Met de site wil ik kunnen informeren
en opiniëren. Het informatieve gedeelte
geeft zuiver objectieve informatie, terwijl
op het opiniegedeelte mijn eigen ideeën
en die van allerlei andere mensen staan
die net als ik hun gevoelens en emoties
over bijvoorbeeld de bio-industrie kwijt
willen."
Denk je dat je met je site de
ideeën
over dierenwelzijnkwesties van bijvoorbeeld
politici hebt kunnen veranderen?
Ik ben ervan overtuigd. Het is niet zo
dat ik dat ooit in zoveel woorden heb gehoord,
maar ik weet zeker dat ik een verandering
in het denken over dieren teweeg heb kunnen
brengen. In discussies over dierenrechten
spreekt tegenwoordig bijna niemand meer
over de intrinsieke
waarde van een dier, en daar ben ik
heel blij om. Ik heb altijd een hekel gehad
aan dit filosofisch gezien onzinnige idee.
Het begrip is ooit ingevoerd toen men op
een gemakkelijke manier wilde dat het grote
publiek dieren serieus zou gaan nemen, maar
omdat de intrinsieke waarde van een dier
neerkomt op de waarde van dat dier los van
wat jij erin ziet, is het heel moeilijk
voor twee personen of kampen om tot een
eenduidige waarde te komen. Zolang je er
niet in slaagt met elkaar tot een precieze
waarde te komen, kan er geen gesprek worden
gevoerd over wat er moet veranderen aan
de behandeling van dieren. Daarom is er
vrijwel niets gebeurd in de afgelopen decennia.
Gelukkig gaat het nu over andere zaken.
Wat zou volgens jou het wezen moeten zijn
van dierenrechten?
Dierenrechten zouden dezelfde moeten zijn
als mensenrechten, namelijk vrijheid,
gelijkheid en broederschap. De eerste twee
kun je wettelijk vastleggen, de laatste,
broederschap, is iets waar je als mens zelf
invulling aan moet geven. Vrijheid is essentieel.
Net zo min als je mensen mag beperken in
hun vrijheid, zowel van meningsuiting als
van beweging, mag je dieren hun vrijheid
ontnemen om zich natuurlijk te gedragen.
Zij hebben er recht op hun soorteigen gedrag
te vertonen en zich vrij te kunnen bewegen.
Mensen zijn de enige wezens in de natuur
die andere wezens in hun vrijheid beperken.
Dieren doen dat nooit.
Wat vind je van het idee van een
internationaal gerechtshof voor dieren zoals
dat door Paul Cliteur een tijdje geleden
werd geopperd?
Ik vind VVD-er Paul Cliteur niet geloofwaardig
als filosoof ten aanzien van dierenrechten
omdat hij het liberale gedachtegoed niet
op dierenrechten van toepassing laat zijn.
Hij praat niet over vrijheid als basis voor
dierenrechten. Ik ben het wel met hem eens
dat er een plek moet zijn waarop je elkaar
kunt aanspreken over je gedrag tegenover
dieren. Nederland, Frankrijk en de Verenigde
Staten zouden als eerste landen voor zo'n
gerechtshof moeten verschijnen. Nederland
is een van de grootste exporteurs van vlees
en zuivel en veroorzaakt daarmee enorm veel
dierenleed. 70% van de landbouwhuisdieren
die hier worden gehouden, wordt geëxporteerd
naar het buitenland. Dat is gigantisch,
maar de Nederlanders hebben een blinde
vlek als het op de nadelen
van export aankomt.
Je bent ook betrokken bij de Partij
voor de Dieren.
Ik heb bij de nationale verkiezingen op
de lijst gestaan, informatie gegeven, posters
geplakt, dat soort dingen. Ik had zowel
bij de algemene als bij de Europese verkiezingen
voorspeld dat de partij het net niet zou
gaan halen. Ik vind dat de campagne te veel
via de media is gevoerd. Daardoor ontbreekt
landelijk bij de basis voldoende betrokkenheid
bij de partij. Bij de campagne en sommige
betrokken personen heb ik wel mijn vraagtekens
gehad. Ik sta nu echter wel achter het partijprogramma
en zal me bij de volgende verkiezingen weer
inzetten voor de partij. De PvdD hoeft maar
1 zetel te halen om al een heleboel aandacht
te genereren van media in binnen- en buitenland.
Met alle publiciteit die ze dan krijgt,
kan de partij heel veel mensen bereiken
met haar boodschap.
Verwacht je binnen dat mensen binnen
afzienbare tijd anders over dieren zullen
gaan denken?
Wanneer voldoende mensen eenmaal inzien
dat vegetariër of veganist worden de
beste manier is om met dieren om te gaan
en om effectief iets voor dieren en jezelf
te doen, zal er een duidelijke verandering
optreden. Ik verwacht dat we over niet al
te lange tijd een vegetarische samenleving
zullen hebben. Mensen worden steeds gemakzuchtiger
en daar kun je op inspelen door plantaardige
gemaksvoeding aan te bieden. Bovendien nemen
mensen uit gemaksoverwegingen minder snel
huisdieren, en dat is ook een goede ontwikkeling.
In Nederland worden veel dieren gehouden,
zowel landbouwhuisdieren als gewone huisdieren.
In landen als Frankrijk en Duitsland gaan
ze veel normaler met dieren om dan bij ons.
Ik vind bijvoorbeeld de overweging een huisdier
te nemen om kinderen verantwoordelijkheidsgevoel
bij te brengen zeer afkeurenswaardig. Ik
ben geen onvoorwaardelijke voorstander van
het houden van huisdieren.
Als mens zou je op een natuurlijke manier
veel meer met dieren in aanraking kunnen
komen wanneer dieren vrij zouden kunnen
reizen of migreren omdat de ecologische
hoofdstructuur zich daarvoor leent. Allerlei
dieren zouden dan gewoon in de tuin kunnen
komen. Door de jacht zoveel mogelijk te
beperken, help je dieren bovendien over
hun angst voor mensen heen.
Wat vind je van het aangescherpte
beleid van de overheid op het gebied van
dierenactivisme?
Er is jaren nauwelijks tegen dierenactivisme
opgetreden omdat agenten eigenlijk wel vonden
dat het om een goede zaak ging. Met de moord
op Pim Fortuyn werd alles anders. Dat heeft
de zaak veel kwaad gedaan. Dierenactivisten
die geweld bij hun acties gebruiken, hinderen
mensen die vreedzaam en legaal door middel
van informatie veranderingen voor dieren
teweeg willen brengen. Zij spelen bijvoorbeeld
intensieve varkenshouders in de kaart, want
die kunnen na de moord op Fortuyn heel makkelijk
de slachtofferrol op zich nemen. Ik kan
de grondgedachte van deze activisten wel
volgen, maar ik ben het oneens met de middelen
en methoden die ze hierbij gebruiken.
Je zit in de stuurgroep van de
eerste in Nederland georganiseerde V-day.
Welke rol speel je daarin?
Ik ben een jaar geleden met de NVB en een
stuurgroep met verschillende deelnemers
om tafel gaan zitten om over zo'n dag te
brainstormen. Ik werk nu samen met Fabian
Gort aan de bijbehorende website www.v-day.nl.
We willen hiermee zo veel mogelijk mensen
enthousiast maken voor deze dag.
Tot zover Leven |
Om de vleeseters een alternatief te bieden, organiseert
hij samen met 
