Toen ik begreep wat vrijheid voor een dier betekent

Het moment dat alles veranderde

Ik was een jaar of veertien toen ik twee patrijzen ving. Het was mogelijk een paartje - een verschil in geslacht kon ik niet zien. Ik had ze een mooie plek gegeven in mijn voliëre, goed verzorgd. Maar na verloop van tijd ging een van beiden dood.

Had dat met de gevangenschap te maken? En wat was het leven van het overgebleven mannetje of vrouwtje nog waard? Wat zou het weer waardevol maken?

Ik herinner mij nog goed het moment dat ik de patrijs in mijn handen nam en buiten in de lucht gooide. Ik zag hoe de vogel een moment leek te aarzelen, alsof hij niet kon geloven dat dit echt gebeurde. Toen spreidde hij zijn vleugels en vloog weg. Ik volgde hem met mijn ogen tot hij verdween achter de bomen.

Het kostte mentaal wat moeite om dat te doen. Ik had zoveel moeite gedaan om die vogel te vangen. Maar ik moest echt iets in mijzelf overwinnen om hem los te laten - en op dat moment begreep ik wat vrijheid voor een dier betekent. Het was een letterlijke handeling die ik figuurlijk nog wel eens voelde toen later een relatie met een vriendin uitging. Nooit heb ik meer daarna een mens of dier van mij afhankelijk willen houden.

Dat besef kwam niet plotseling. Het was de eindstap in een lang proces dat begon toen ik zes jaar was.

Van konijn tot inzicht

Mijn eerste huisdier was een jong konijn dat ik als zesjarige had "verdiend" door iemand een uurtje te helpen bij het rapen van aardappels. Ongelofelijk vond ik dat: een konijn krijgen voor zo weinig moeite! Na dat eerste konijn zouden er nog vele volgen.

Het eerste konijn kreeg een behuizing van 2 op elkaar gestapelde aardappelkistjes met wat gaas ervoor. Gevoelsmatig vond ik dat een dier toch meer ruimte moest hebben. Omdat wij op een tuinbouwbedrijf woonden was er genoeg ruimte om een stuk gras af te scheiden waarop de konijnen relatief veel ruimte hadden. Ze konden zelfs een hol graven dat meters lang was tot ver buiten de omheining. Ontsnappen deden ze niet en zo creëerden zij een eigen vertrouwd plekje.

Later heb ik mijn konijn een winter lang los laten lopen. Het gaf mij wel een speciaal gevoel dat het dier altijd in de buurt bleef. Op een dag in het voorjaar zakte mijn vader bij het prepareren van de moestuin met zijn voet een stukje in de grond. Het bleek dat "mijn" konijn zes jongen had gekregen van een wild exemplaar. Konijnen graven een hol van een halve meter lang waarvan zij de ingang dichtgooien om 's ochtends en 's avonds weer op te graven om hun kroost te voeden. Zo beschermen zij hun jongen.

Een fazant die bleef zoeken naar vrijheid

Ook had ik een voliëre met parkieten. De vogels hadden een ruim vlieggedeelte. Eens ving ik een fazant, die ik in de voliëre stopte. Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik het beest een lol deed. Het dier werd verzorgd, hoefde niet meer bang te zijn dat het werd opgegeten. In ruil wilde ik er af en toe naar kijken.

Telkens als ik voor het gaas stond, liep de fazant zenuwachtig heen en weer op zoek naar een plek om te ontsnappen. Ik hoopte dat ze aan mij zou wennen, maar dat gebeurde niet. Ik heb het dier weer vrij gelaten. Het is niet voor niks dat het houden van dieren uit het wild verboden is.

Inmiddels was ik er aan gaan twijfelen of ik er wel goed aan deed om dieren gevangen te houden. En toen kwamen die twee patrijzen.

Van inzicht naar actie

Een paar jaar later ging ik psychologie studeren. Dat was een tijd dat je veel discussieerde over de belangrijke aspecten van het leven. In het begin woonde ik op een studentenflat waar ik een vegetariër ontmoette, die mij al snel overhaalde om geen vlees meer te eten. Het was een logische en gemakkelijke beslissing in een proces dat zich over lange tijd langzaam en onbewust had voltrokken.

Sinds 1976 ben ik vegetariër. Geen vlees eten zal altijd zo blijven. Inmiddels ben ik langzaam bezig, stapje voor stapje, veganist te worden.

Doordat ik zoveel jaren ben omgegaan met huisdieren heb ik goed kunnen ervaren dat dieren niet echt "dankbaar" zijn voor hun verzorging. Het liefst gaat het dier zijn eigen gang. Kijken naar dieren doe ik nog steeds graag en het mooiste vind ik nu dat een dier in de wei mij begroet door even aan mijn hand te ruiken en dat we daarna ieder weer onze eigen weg gaan, in vrijheid.

Waarom Animal Freedom bestaat

Dat inzicht -dat vrijheid niet iets is wat een dier moet "verdienen", maar een basisrecht waarvan beperking rechtvaardiging behoeft- werd de kern van Animal Freedom. We verzetten ons niet tegen diergebruik omdat dieren "net als mensen" zijn. We vragen ons af: wat rechtvaardigt het dat wij hun vrijheid beperken?

In de bio-industrie ontbreekt die rechtvaardiging volledig. Dieren worden daar niet gevangen gehouden voor hun eigen bestwil, maar louter voor ons gemak en genoegen. Daarom vind ik dat bio-industrie verboden moet worden - de dieren hebben daar te weinig vrijheid om zich natuurlijk te gedragen.

Ik realiseer mij dat ik voor veel dieren bepaald heb hoe lang zij zouden leven en of zij jongen zouden krijgen. Dat zit mij niet dwars, wel dat ik dieren gevangen hield. Tegen het eten van vlees door anderen heb ik geen bezwaren, mits het vlees niet afkomstig is uit de bio-industrie. De kwaliteit van het leven vóór de dood vind ik belangrijker dan het tijdstip waarop anderen bepalen dat dieren dood gaan. Zelf zal ik nooit meer vlees eten.

Wat jij kunt doen

Met deze website, en samen met anderen, willen we dat mensen beseffen wat zij aanrichten voor zichzelf, anderen en de dieren met hun keuzes. Mijn eigen proces overziende, heb ik er begrip voor dat dit inzicht langzamer kan gaan dan logisch lijkt. Maar het hoeft niet moeilijk te zijn.

Drie eenvoudige stappen die direct impact hebben:

1. Stop met bio-industrieproducten
Je hoeft niet meteen vegetariër te worden. Kies gewoon geen vlees, zuivel of eieren uit de bio-industrie meer. Dat alleen al maakt een wereld van verschil voor duizenden dieren.

2. Vertel anderen waarom
Als mensen vragen waarom je geen bio-industrieproducten koopt, vertel dan rustig je verhaal. Geen betoog, gewoon: "Ik wil niet bijdragen aan het gevangen houden van dieren." Meer hoeft niet.

3. Steun het verbod op bio-industrie
Als de mogelijkheid zich voordoet - in gesprekken, op sociale media, bij verkiezingen - spreek je dan uit voor een verbod op bio-industrie. Niet omdat je anderen wilt bekeren, maar omdat het simpelweg de juiste kant op is.

Wil je meer weten?
Lees de uitgebreide artikelen met praktische tips en concrete acties:
• Wat ook jij kan doen tegen bio-industrie.
• Wat je zelf kunt doen en vooral laten voor dieren.

Terug naar de persoonlijke verhalen van anderen die zich inzetten voor dieren.

Meer lezen over de visie op het verschil tussen compassie hebben en vóór dierenrechten zijn?
Meer lezen over de gedachte achter de (eenheid in de) artikelen?
Meer lezen over onze eenheid met dieren?